همراه با ابوالفضل(ع) بسوی ظهور
همراه با ابوالفضل(ع) بسوی ظهور
مؤلف: حنيف
مقدمه: شأن و جایگاه حضرت ابوالفضل(ع)
1. ابوالفضل(ع) باب الحسین(ص)
· نگاه به حضرت ابوالفضل(ع) از منظر توحيدي
· فعل ابوالفضل(ع) همان صادرههاي امام حسين(ص) است.
· ابوالفضل(ع) پنجرة وجود امام(اهل بیت(ع) ساكنين بيت فاطمه(س) و ياوران پنجرة اين خانه)
2. ابوالفضل(ع) هم یک تعلیم و تربیت شده است و هم یک مربی (سپهسالار)
3. جایگاه حضرت ابوالفضل(ع) در برزخ
· تمام شهدا و ملائك به جايگاه حضرت ابوالفضل(ع) غبطه ميخورند (ان لعمي عباس درجه في الجنه يغبطه الشهداء)
· کرامات حضرت ابوالفضل(ع)
· مقایسة کرامات حضرت ابوالفضل(ع) بعد از فوت با هر کس مادون اهل بیت(ع)
4. محدودة اثرگذاري ابوالفضل(ع)
· محدودة اثرگذاري ابوالفضل(ع) محدودة اثرگذاري امام(ع) يعني كل عوالم
بخش اول: نقش و جایگاه حضرت ابوالفضل در کاروان حسینی
1. حضرت ابوالفضل(ع) در شب عاشورا
2. اذن میدان گرفتن حضرت ابوالفضل(ع) (امام(ع) به ایشان می فرمایند: برو آب بیاور) (اذن و حكم)
· اذن برای جنگیدن وشهید شدن
· اذن برای آب آوری خیمة مومنین و مومنات همانگونه که برای خیمه ها آب آورد
· اذن برای سپهسالاری غافلة مومنین و مومنات بسمت ظهور همانگونه که سپهسالار سپاه امام بود
· اذن برای رجعت در زمان ظهور و جنگیدن با دشمنان و متنعم شدن همراه امام(ع) در بهشت ظهور
بخش دوم: صفات ابوالفضلی(ع)
1. جنس صفات ابوالفضلی
· تا من زندهام كسي (دشمن) نبايد جرأت كند به حريم امام(ع) نزديك شود
· حريم امام(ع) نبايد ضعيف جلوه كند.
· ادب محضر
· يك بار شنيدن و يك عمر عمل كردن
· شكارچي خواست امام بودن
· من نباشم تا تو باشي
· سوختن و از ارزشها دفاع كردن
· ابوالفضل(ع) بدون قوا هم ابوالفضل بود.
نتيجه گيري: همراه با ابوالفضل(ع) بسوي ظهور
1. ارتباط شیعیان با حضرت ابوالفضل(ع)
· ابوالفضل(ع) روح شامل
· بسوی ابوالفضل(ع) قبل از ورود به کاروان
· همراهی با ابوالفضل(ع) درون کاروان
2. امام(ع) مهمان حضرت ابوالفضل(ع) در کربلا
3. تنها جنس ابوالفضلی(ع) می تواند بسمت ظهور حرکت کند
4. توسل به حضرت ابوالفضل(ع) (اعتصام به حضرت)
· جنس لطيف لازم است تا به ارتفاع ابوالفضلي رسيد
· بين خودمان و ابوالفضل(ع) نگذاريم فاصله بيفتد
· خودمان را به لحاظ ايمانيات، اخلاقيات، تقوائيات سبك كنيم و حجابها را از اطراف خودمان كنار بزنيم تا آن حدي كه برويم بالا و به ابوالفضل(ع) برسيم و مواظبت كنيم كه از ايشان جدا نشويم، ايشان ما را در سرزمين ظهور فرود ميآورند.
|